بیش فعالی

بیش فعالی

بیش فعالی می تواند عوامل مهمی داشته باشد و برخی علائم و نشانه های مخصوص به خود دارد که والدین باید بتوانند آن را به موقع توجه نمایند و برای درمان آن اقدام کنند که در این مطلب به این موضوع بیشتر می پردازیم.
بیشتر مواقع درکودکی که مدام در حال شیطنت است و یک‌جا بند نمی‌شود، در ‌مهمانی هم‌ از دست لجبازی‌هایش بر نمی دارد و خرابکاری‌هایش را ادامه می دهد(حتما باید در دو مکان مختلف مثلا هم در خانه و هم در مهمانی رفتار غیر طبیعی داشته باشد) به اختلال بیش فعالی مشکوک می شویم.والدین ممکنست حرص بخورند و به تنبیه بدنی کودک دست بزنند. بعضی سعی می کنند رفتار آزارنده کودک را تحمل کنند اما به دکتر مراجعه نکنند و دارو مصرف ننمایند چرا که تصور می کنند رفتار کودک با بزرگتر شدن اصلاح می شود ویا تصور نادرست دیگر این است که داروها برای کودک اعتیاد آور خواهد بود.. اما واقعیت این است که همیشه مشکلات رفتاری بچه‌ها با گذر زمان از بین نمی‌رود و تنبیه هم نمی‌تواند باری از دوش والدین بردارد.
اگرچه بچه‌هایی که مکررا ویرانی به بار می‌آورند، همیشه بیش‌فعال نیستند اما اگر متخصصان با بررسی فرزندتان چنین تشخیصی را مطرح کنند باید بدون تلف کردن وقت برای درمانش اقدام کنید تا اختلالات روانشناختی دیگر در آینده گریبان فرزندتان را نگیرد.

بیش-فعالی

اصطلاح «بیش‌فعالی» که امروزه توسط بسیاری از والدین به کودکان برچسب می‌خورد و هر مادر با کمی شیطنت کودکش عبارت «بیش‌فعال» را به زبان می‌آورد، اختلالی است که تشخیص آن بسیار دقیق و حساس است. تنها با مشاهده شیطنت و حرف گوش نکردن کودکان نمی‌توان به تشخیص اختلال بیش‌فعالی مبادرت ورزید. واقعیت این است که اختلال بیش‌فعالی به‌سادگی‌ قابل تشخیص نیست و برای اطمینان از ابتلا به آن نیاز به تشخیص روان پزشک و انجام آزمون‌های روانشناختی است.
اختلال بیش‌فعالی یا ADHD مخفف عبارت Attention Deficit Hyperactivity Disorder به معنی «بیش‌فعالی توجه توام با نقص توجه» است و عواملی مانند ارث ، کمبود مواد انتقال پیام عصبی در مغز وشرایط دوران جنینی در بروزآن موثرند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت − 3 =